Η νοσταλγία του παραμυθιού «ζωντανεύει» στην εορταστική καμπάνια της Prada

Η Prada φέρνει τη μαγεία του παραδοσιακού animation με την εορταστική καμπάνια της για το 2026, με τίτλο «Σχεδιάζοντας την Prada». Θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, η καμπάνια μεταμορφώνει την εορταστική αφήγηση του Οίκου σε μια σειρά από ιδιότροπους, χειροποίητους κόσμους που θυμίζουν τη γοητεία του κλασικού κινηματογράφου του Χόλιγουντ και των παιδικών παραμυθιών.

Από τη Μαρία Καλοπούλου

Πολλοί από εμάς εκφράζουμε την απογοήτευσή μας για τον τρόπο με τον οποίο η τεχνητή νοημοσύνη μεταμορφώνει ολοένα και περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται το δημιουργικό περιεχόμενο, από τις διαφημιστικές καμπάνιες έως την παραγωγή ταινιών.

Όμως, η εορταστική καμπάνια της Prada, με τίτλο «Σχεδιάζοντας την Prada», μας υπενθυμίζει ότι η τεχνολογία δεν μπορεί ακόμα να αντικαταστήσει την ανθρώπινη πινελιά, τον χρόνο και την δεξιοτεχνία πίσω από ένα έργο τέχνης.

Υπό τη δημιουργική διεύθυνση της Miuccia Prada και του Raf Simons, το project τιμά την τέχνη της αφήγησης μέσω ενός σκόπιμα νοσταλγικού μέσου, τοποθετώντας το χειροποίητο animation στο επίκεντρο της οπτικής του ταυτότητας.

Η μάρκα προσέλαβε τον θρυλικό animator John Pomeroy για να μεταφέρει τους πρωταγωνιστές της, τους ηθοποιούς Sadie Sink, Maya Hawke, Chen Haoyu, Luther Ford και Kelvin Harrison Jr., σε μια χειροποίητη χειμερινή χώρα των θαυμάτων.

Ο John Pomeroy είναι ο animator του οποίου η δεκαετής καριέρα έχει βοηθήσει στη διαμόρφωση μερικών από τις πιο αναγνωρίσιμες παραγωγές κινουμένων σχεδίων του κινηματογράφου σε στούντιο όπως η Disney.

Κάθε καρέ δημιουργήθηκε στο χέρι, σε μια χρονοβόρα διαδικασία που αντιπροσωπεύει κάτι σαν χαμένη τέχνη στην εποχή των εικόνων που δημιουργούνται από υπολογιστή (CGI).

Μέσα από μια σειρά ταινιών και φωτογραφιών, οι χειροποίητες εικόνες μετατρέπουν τις χειμερινές σκηνές σε ένα παραμύθι που μας γυρίζει πίσω στην παιδική ηλικία.

Η ομάδα των καλλιτεχνών ζωντανεύει φανταστικά χειμωνιάτικα τοπία και παιχνιδιάρικους χαρακτήρες ζώων, ενισχύοντας την έμφαση της καμπάνιας στη δεξιοτεχνία, την ανθρώπινη έκφραση και τη διαχρονική γοητεία των ιστοριών που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Κάθε πρόσωπο εμφανίζεται σε ένα ευφάνταστο σκηνικό όπου η φωτογραφία ζωντανής δράσης συγχωνεύεται με εικονογραφημένα σκηνικά, δημιουργώντας ονειρικές συνθέσεις που αιωρούνται ανάμεσα σε ένα κινηματογραφικό κάδρο και ένα χειροποίητο βιβλίο παραμυθιών.

Κάθε κίνηση σχεδιάστηκε σχολαστικά, τα κινούμενα πλάσματα ενσωματώθηκαν στη συνέχεια σε πλάνα ζωντανής δράσης. Ο φωτισμός και η προοπτική του φωτογράφου Glen Luchford συμπληρώνουν την αισθητική των χειροποίητων σκηνών, ενώ παράλληλα αναδεικνύουν τη χειμερινή συλλογή της μάρκας.

Μία συλλογή που περιλαμβάνει ρούχα για κρύο καιρό, ρίγες σε φωτεινά, καραμελωμένα χρώματα και πλεκτά σχεδιασμένα για ειδικές περιστάσεις. Η καμπάνια τιμά την τέχνη της εικονογράφησης και μας υπενθυμίζει ότι ακόμη και η καθαρή φαντασία ζωντανεύει από ανθρώπινα χέρια.

Το αποτέλεσμα είναι μια παιχνιδιάρικη ερμηνεία της εορταστικής περιόδου που αντλεί από τη ζεστασιά των οικείων γιορτινών εικόνων, ενώ παράλληλα υμνεί την τέχνη πίσω από τη δημιουργία της.

Μέσα από μια σειρά στατικών εικόνων και σύντομων πλάνων, το καστ συναντά ιδιαίτερες χειμερινές σκηνές και φανταστικά περιβάλλοντα, όπου η αντίθεση μεταξύ σύγχρονων μορφών και παραδοσιακών κινουμένων σχεδίων προσδίδει στην εικόνα μια έντονα σουρεαλιστική ποιότητα.

Ο καλλιτέχνης ξεκίνησε τη διαδικασία αναπτύσσοντας τους χαρακτήρες «από μέσα προς τα έξω», όπως εξηγεί. Αυτό περιελάμβανε τη φαντασία των επιθυμιών και των ιδιοτροπιών τους, από μια λεοπάρδαλη του χιονιού που κοιτάζει μια μικροσκοπική τσάντα Avoir μέχρι μια ομάδα ποντικιών που γοητεύονται από ασπρόμαυρα πουά παπούτσια.

Το φως έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της ατμόσφαιρας, ιδιαίτερα στη σκηνή με τη Sadie Sink, όπου η ζεστή λάμψη ενός τζακιού φωτίζει απαλά το δωμάτιο

Ποιος είναι ο John Pomeroy;

Γνωστός για την εργασία του στην Disney, όπου συνέβαλε σε εμβληματικές ταινίες όπως το Winnie the Pooh and Tigger Too (1974), το οποίο προτάθηκε για Όσκαρ, το The Rescuers (1977), το Pete’s Dragon (1977) και το The Fox and the Hound (1981), ο John Pomeroy έφυγε από την Disney το 1979 για να ιδρύσει ένα ανεξάρτητο στούντιο κινουμένων σχεδίων με τους Don Bluth και Gary Goldman.

Μαζί, η ομάδα δημιούργησε μερικές από τις πιο αγαπημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών, όπως το The Secret of NIMH, το An American Tail, το The Land Before Time και πολλές άλλες.

Ο Πομερόι αργότερα επέστρεψε στην Disney, όπου εργάστηκε σε ταινίες όπως η Ποκαχόντας, για την οποία σχεδίασε τον χαρακτήρα του Τζον Σμιθ και ηγήθηκε μιας ομάδας δεκατεσσάρων animator που ήταν υπεύθυνοι για την υλοποίησή του.

Για την ταινία «Ατλαντίδα: Η Χαμένη Αυτοκρατορία», διετέλεσε ο επικεφαλής σχεδιαστής χαρακτήρων για τον Μίλο Θατς. Πέρα από την εικονογράφηση και το animation, εργάζεται επίσης στο storyboarding και τη γλυπτική, δημιουργώντας προτομές που οι καλλιτέχνες animation χρησιμοποιούν ως αναφορές κατά την ανάπτυξη τρισδιάστατων μοντέλων χαρακτήρων.

«Έμαθα την τέχνη μου με μολύβι και χαρτί, μέσω του παραδοσιακού, αναλογικού σχεδίου. Παραμείναμε πιστοί σε αυτή την προσέγγιση και θέλουμε να τη μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενιές», λέει ο Πόμεροϊ.

«Το animation μπορεί να αφηγηθεί ιστορίες με τρόπους που δεν είναι εφικτοί στον κινηματογράφο με ζωντανούς ηθοποιούς. Πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό σύμπαν.

Υπάρχει ένας σαφής και σκόπιμος λόγος για τη δημιουργία χειροποίητου animation: να αναδειχθεί πόσο πολύτιμη είναι η ανθρώπινη παρέμβαση. Η χειροποίητη δουλειά παραμένει, ακόμα και σήμερα, απολύτως ζωντανή».