Μαθήματα ζωής… από την παπαρούνα!
Όλοι κοιτάμε τα λουλούδια και βλέπουμε την ομορφιά τους, το χρώμα τους, τα λεπτά αλλά έντονα σχήματά τους και τα υπέροχα αρώματά τους. Τα λουλούδια χαρίζονται για κάθε περίσταση και μπορούν να φέρουν ένα χαμόγελο ή ένα προκαλέσουν ένα δάκρυ συγκίνησης. Τι μπορεί να μας διδάξει η κατακόκκινη, λαμπερή παπαρούνα;
Από τη Νικολέτα Γιαννοπούλου
Τα λουλούδια είναι αγαπημένα και κάτι που πάντα φαίνεται να αντιπροσωπεύουν τη θεϊκότητα της ίδιας της ζωής. Για την άνοιξη, θα ανακαλύψουμε και θα εκτιμήσουμε την αφθονία ενός λουλουδιού που πολλοί από εμάς γνωρίζουμε είτε από τον Μάγο του Οζ είτε από το έντονο κόκκινο χρώμα του: την παπαρούνα, από την οικογένεια Papaveraceae.
Η παπαρούνα εμφανίζεται όταν ο ήλιος είναι ψηλά στον ουρανό και ο καιρός αρχίζει να αλλάζει σε ηλιόλουστες ημέρες με ένα λεπτό, δροσερό ανοιξιάτικο αεράκι. Είναι σύμβολο του Θερινού Ηλιοστασίου, ένα λουλούδι γεμάτο σοφία, μύθο και εξερευνητικό θαύμα.
Κάποιος θα μπορούσε να βρει σπόρους παπαρούνας πριν από 4500 χρόνια στις αγορές της Αιγύπτου, και οι σπόροι λέγεται ότι φέρνουν έναν καλό ύπνο και ξεκούραση για το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα.
Για χιλιάδες χρόνια, οι σπόροι μετατρέπονταν επίσης σε σιρόπι για να ηρεμήσουν τον λαιμό και να τον καταπραΰνουν όταν κάποιος έχει βραχνή ή «χαμένη φωνή».
Φυσικά, πολλοί από εμάς γνωρίζουμε τον τρόπο της παπαρούνας για τις ψυχεδελικές αναφορές της μέσα από την ιστορία και στην πραγματικότητα αυτό ισχύει.
Ο χυμός από τις κεφαλές της παπαρούνας (αφού πέσουν τα πέταλα) μπορεί να συλλεχθεί και από εκεί θα μπορούσε κανείς να συλλέξει το όπιο. Ωστόσο, δεν έχουν όλες οι παπαρούνες αυτή την ιδιότητα, για παράδειγμα οι άγριες παπαρούνες που φυτρώνουν σε χωράφια και έχουν ένα μαυριδερό κέντρο δεν προσφέρουν αυτό το περιπετειώδες μονοπάτι.
Οι κατακόκκινες και ζωηρές κόκκινες παπαρούνες λατρεύονται στην Περσία και αντιπροσωπεύουν την αγάπη. Στις ιαπωνικές και κινεζικές κουλτούρες μπορεί να σημαίνει έναν ισχυρό παθιασμένο δεσμό μεταξύ ενός ρομαντικού ζευγαριού.
Το ίδιο το κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει τη Μουλαντάρα, το Ριζικό Τσάκρα και το πρώτο από τα επτά κύρια Τσάκρα. Το οποίο ενσαρκώνει τις ενέργειες της Γης, το αναπαραγωγικό σύστημα, τη σύνδεση με τα θεμέλια, την οικογένεια και την ασφάλεια.
Συνεχίζοντας τη σύνδεσή της με το κύριο Τσάκρα, η παπαρούνα μπορεί να αντιπροσωπεύει το μεγαλείο της ζωής και του θανάτου και τον αιώνιο ύπνο στον οποίο όλοι θα μπούμε κάποια στιγμή.
Η εύθραυστη παπαρούνα σηματοδοτεί ότι ο θάνατος είναι η απόλυτη γαλήνη και η υπέρβαση της ζωής. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες συνέδεσαν την παπαρούνα με τον Μορφέα, τον θεό του Ύπνου.
Η παπαρούνα μπορεί να μας διδάξει να επιβραδύνουμε, να ξεκουραζόμαστε, να φροντίζουμε τη φυσική μας μορφή, να θυμόμαστε ότι πρέπει να θρέφουμε τον εαυτό μας με βαθύ ύπνο για να μπορούμε να ζούμε άριστα.
Η παπαρούνα μπορεί να μας υπενθυμίσει ότι η ζωή και ο θάνατος πάνε χέρι-χέρι και ότι δεν μπορούμε να έχουμε το ένα χωρίς το άλλο. Ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε τον θάνατο, αλλά να τον τιμούμε ως μέρος της θεϊκής μας ύπαρξης, και στο τέλος η ενέργειά μας ανακυκλώνεται και ανανεώνεται ξανά και ξανά.
Και όπως έγραψε ο Όσκαρ Ουάιλντ…
«Τα μεγάλα γεγονότα της ζωής συχνά αφήνουν κάποιον ασυγκίνητο. Περνούν από τη συνείδηση και, όταν τα σκεφτόμαστε, γίνονται εξωπραγματικά. Ακόμα και τα κατακόκκινα λουλούδια του πάθους φαίνεται να φυτρώνουν στο ίδιο λιβάδι με τις παπαρούνες της λήθης.
Απορρίπτουμε το βάρος της μνήμης τους και έχουμε αναισθησία εναντίον τους. Αλλά τα μικρά πράγματα, τα πράγματα χωρίς στιγμή, παραμένουν μαζί μας. Σε κάποιο μικροσκοπικό κύτταρο από ελεφαντόδοντο, ο εγκέφαλος αποθηκεύει τις πιο λεπτές και τις πιο φευγαλέες εντυπώσεις».
