Το σώμα μας συχνά ξέρει τι συμβαίνει, πριν το συνειδητοποιήσουμε!

Υπάρχει μια στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι κάτι συμβαίνει, και αυτή είναι η στιγμή ακριβώς πριν έρθει κατά πάνω μας. Πριν τα δάκρυα ή ο εκνευρισμός εμφανιστούν από το πουθενά. Είναι η στιγμή που το σώμα σας προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σας με έναν διακριτικό και ήσυχο τρόπο. Το να ακούμε τα πρώιμα σωματικά σήματα, μπορεί να βελτιώσει τον τρόπο που φροντίζουμε τον εαυτό μας.

Επιμέλεια: Μαρία Καλοπούλου

Πολλοί από εμάς χάνουμε αυτή την κρίσιμη στιγμή. Δεν τη χάνουμε επειδή είμαστε απρόσεκτοι, αλλά επειδή μας έμαθαν να το ξεπερνάμε ή να είμαστε καλά. Αλλά το σώμα δεν παίζει με αυτόν τον τρόπο για πάντα.

Μιλάει νωρίς και ειλικρινά, και όταν αρχίζουμε να παρατηρούμε αυτά τα πρώιμα σημάδια, τότε τα πράγματα αρχίζουν να έχουν περισσότερο νόημα στο μυαλό μας.

Το σώμα παρατηρεί πρώτο τα πράγματα

Το νευρικό σας σύστημα σαρώνει πάντα για ασφάλεια. Δεν είναι κάτι που παρατηρείτε ή κάνετε συνειδητά, αλλά απλώς συμβαίνει στο υποσυνείδητο, όπως η αναπνοή ή το ανοιγοκλείσιμο των ματιών.

Το νευρικό σύστημα επίσης, αντιδρά γρήγορα. Ταχύτερα από τις σκέψεις σας, πιο γρήγορα από τις εξηγήσεις σας και πιο γρήγορα από τις ιστορίες που λέτε στον εαυτό σας για το ότι είστε «υπερβολικά ευαίσθητοι».

Πιθανότατα τα έχετε νιώσει αυτά στο παρελθόν:

• Μιλάτε με κάποιον και ξαφνικά το στήθος σας σφίγγεται χωρίς προφανή λόγο.
• Μπαίνετε σε ένα δωμάτιο και το στομάχι σας σφίγγεται παρόλο που τίποτα δεν είναι «στραβό».
• Φτάνετε σπίτι και νιώθετε εξαντλημένοι με έναν τρόπο που ο ύπνος δεν διορθώνει.
• Κάποιος σας ρωτάει πώς τα πάτε και πραγματικά δεν ξέρετε.

Αυτά δεν είναι τυχαία. Είναι σημάδια ότι το σώμα μας μάς λέει ότι κάτι έχει αλλάξει.

Γιατί δεν πιάνουμε τα σήματα

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ανατράφηκαν για να δίνουν προσοχή στον εσωτερικό τους κόσμο. Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε σε περιβάλλοντα όπου:

• Τα συναισθήματα ελαχιστοποιούνταν
• Η ηρεμία ήταν αναμενόμενη και δεν υποστηριζόταν πάντα
• Ο θυμός ή η θλίψη είχαν συνέπειες
• Η ανεξαρτησία επαινούνταν πάνω από τη σύνδεση
• Η δύναμη σήμαινε «μην νιώθεις τίποτα»

Έτσι μάθαμε να αποσυνδεόμαστε από το σώμα μας για να παραμένουμε συνδεδεμένοι με τους ανθρώπους γύρω μας. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει για λίγο… μέχρι να μην λειτουργεί πλέον. Το σώμα θα αρχίσει να μιλάει πιο δυνατά μέσω του άγχους, της ευερεθιστότητας, της απομόνωσης ή αυτής της αόριστης αίσθησης ότι κάτι δεν πάει καλά.

Το σώμα σας δεν αντιδρά υπερβολικά

Μία από τις πιο θεραπευτικές αλλαγές που οι ψυχολόγοι παρατηρούν σε θεραπείες είναι όταν κάποιος συνειδητοποιεί ότι το σώμα του δεν δραματοποιεί, αλλά αντίθετα είναι ειλικρινές.

Ακόμα και οι αντιδράσεις που δεν σας αρέσουν, η παρόρμηση για απομόνωση ή η υπερβολική σκέψη είναι προσπάθειες προστασίας. Είναι παλιές στρατηγικές που κάποτε σας βοηθούσαν να επιβιώσετε από κάτι δύσκολο.

Η αλλαγή έρχεται όταν οι ερωτήσεις μετακινούνται από το «τι συμβαίνει με μένα»; στο «τι προσπαθεί να μου πει το σώμα μου αυτή τη στιγμή;». Αυτή η αλλαγή αλλάζει τη ζωή.

Τα πρώιμα σημάδια

Τα σημάδια του καθενός είναι διαφορετικά, αλλά εδώ είναι μερικά συνηθισμένα:

• Ένα μικρό σφίξιμο στο στήθος
• Μια ξαφνική πτώση ενέργειας
• Αίσθημα έλλειψης χώρου ή αποσύνδεσης
• Ένταση στο σαγόνι
• Δυσκολία συγκέντρωσης
• Ένα αίσθημα επείγοντος που δεν ταιριάζει με τη στιγμή
• Αίσθημα “εκτός” χωρίς σαφή λόγο

Αυτοί είναι οι ψίθυροι που εμφανίζονται πολύ πριν από την κατάρρευση ή το κλείσιμο στον εαυτό μας.

Τι μπορείτε να κάνετε με αυτά τα σημάδια

Μόλις αρχίσετε να παρατηρείτε τα σημάδια, μπορείτε να αντιδράσετε νωρίτερα. Όχι με μια μεγάλη παρέμβαση, αλλά μόνο με μικρές αλλαγές γείωσης, όπως:

• Κάντε μια παύση για λίγα δευτερόλεπτα
• Βάλτε το χέρι σας στο στήθος ή την κοιλιά σας
• Ονομάστε αυτό που αισθάνεστε σωματικά χωρίς να δημιουργήσετε μια ιστορία
• Επιβραδύνετε την εκπνοή σας
• Απομακρυνθείτε για μια στιγμή αν χρειάζεται

Αυτά δεν έχουν σκοπό να διορθώσουν τίποτα. Αντίθετα, έχουν σκοπό να σας βοηθήσουν να αφιερώσετε ένα δευτερόλεπτο για να επιστρέψετε στην αρχική σας κατάσταση.

Ξαναμαθαίνοντας πώς να ακούτε

Η θεραπεία δεν έχει να κάνει με την τέλεια ρύθμιση. Μπορεί να αφορά την εξοικείωση με τα δικά σας σήματα. Πρόκειται για το να πιάσετε τον ψίθυρο πριν γίνει κραυγή. Πρόκειται για το να εμπιστευτείτε το σώμα σας αρκετά ώστε να το αφήσετε να σας καθοδηγήσει αντί να το αντιμετωπίζετε σαν κάτι που πρέπει να διαχειριστείτε.

Οι αντιδράσεις σας έχουν νόημα. Το σώμα σας προσπαθεί να σας προστατεύσει. Δεν χρειάζεται να περιμένετε μέχρι να νιώσετε καταβεβλημένοι για να φροντίσετε τον εαυτό σας. Μπορείτε να ξεκινήσετε με το πρώτο σήμα, ακόμα κι αν είναι ήσυχο.

ΠΗΓΗ: PSYCHOLOGY TODAY