«Αμφίσημη ή αμφιλεγόμενη απώλεια»: Είναι ο λόγος που δεν μπορείτε να ξεπεράσετε τη σχέση
Σε μια εποχή που η απώλεια είναι ένα συνηθισμένο μέρος των σχέσεων, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλές ερωτικές σχέσεις δεν τελειώνουν ποτέ επίσημα. Σίγουρα, το πρώην ζευγάρι δεν βλέπει πλέον ο ένας τον άλλον, ούτε καν μιλάει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είχαν καμία συζήτηση για το τέλος της σχέσης τους. Τα πράγματα απλώς… άργησαν. Καμία συζήτηση για χωρισμό, κανένα σαφές τέλος, κανένα κλείσιμο – απλώς η ήσυχη θλίψη μιας σχέσης που απλώς ξεθώριασε. Δείτε πώς να αναγνωρίσετε και να διαχειριστείτε αυτό το πένθος.
Από τη Μαρία Καλοπούλου
Οι μεγάλοι χωρισμοί τραβούν όλη την προσοχή, αλλά αυτοί οι μη χωρισμοί μπορεί να είναι εξίσου καταστροφικοί – και σε ορισμένες περιπτώσεις, να είναι ακόμη χειρότεροι. Το άτομο που δεν έκανε συνειδητή προσπάθεια να τερματίσει τη σχέση συχνά μένει άναυδο και μπερδεμένο. Δεν ξέρει γιατί το άλλο άτομο εξαφανίστηκε ή άφησε τα πράγματα να ξεθωριάσουν και κολλάει με πολλά αναπάντητα ερωτήματα. Το κλείσιμο είναι εκτός συζήτησης.
Ενώ τα κοινωνικά σενάρια μας λένε να βγάλουμε την πρόσφατα χωρισμένη φίλη μας έξω για κοκτέιλ ή να την δούμε, όταν οι σχέσεις δεν τελειώνουν ποτέ επίσημα, το άτομο που έχει παρατηθεί δεν αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο. Συνήθως δεν υπάρχουν ραντεβού ή κοκτέιλ. Απλώς αφήνεται μόνο του να αντιμετωπίσει τα συναισθήματά του.
Όταν οι σχέσεις δεν τελειώνουν ποτέ επίσημα, οι άνθρωποι μένουν με συναισθήματα μοναξιάς και, πάνω απ’ όλα, θλίψης. Δείτε πώς να αναγνωρίσετε και να διαχειριστείτε αυτό το πένθος.
Τι είναι η «αμφίσημη ή αμφιλεγόμενη απώλεια»;
Η αμφίσημη απώλεια είναι θλίψη χωρίς σαφές τέλος ή ακόμα και έναν σαφή εκκινητή, εξηγούν οι ειδικοί των σχέσεων. Η αμφίσημη απώλεια μπορεί να συμβεί όταν μια συναισθηματική σχέση με ένα άτομο έχει τελειώσει, αλλά οι πραγματικοί όροι του τέλους δεν έχουν ποτέ διευκρινιστεί.
Αυτή η έλλειψη επίλυσης δημιουργεί μια αίσθηση αναζήτησης απαντήσεων, καθιστώντας ακόμη πιο δύσκολο τόσο για το μυαλό όσο και για την καρδιά να κατανοήσουν τη νέα φύση της σχέσης τους, εξηγούν.
Η αμφίσημη απώλεια είναι θλίψη χωρίς σαφές τέλος. Συμβαίνει όταν μια σχέση ξεθωριάζει, κάποιος χάνει την ψυχραιμία του ή μετά από ένα «διάλειμμα» δεν επιστρέφει ποτέ – χωρίς να αφήνει καμία καθορισμένη στιγμή και κανένα οριστικό κλείσιμο.
Στις σχέσεις, η αμφίσημη απώλεια μπορεί να εμφανιστεί με διάφορους τρόπους, όπως η απλή «εξαφάνιση» ή ακόμα και η έλλειψη αμοιβαίας αναγνώρισης ότι πρέπει να συμβεί ένας χωρισμός. Αυτό συχνά αφήνει ένα άτομο να νιώθει έκπληκτο και αιφνιδιασμένο ότι τα πράγματα έχουν τελειώσει χωρίς κανέναν έλεγχο ή αποδοχή από την πλευρά του.
Ένας τύπος αμφίσημης απώλειας είναι η απώλεια συναισθηματικής σύνδεσης. Ένα αγαπημένο σας πρόσωπο μπορεί να είναι σωματικά παρόν ή ζωντανό, αλλά συναισθηματικά δεν είναι. Μπορεί να έχετε νιώσει μια σύνδεση ή μια σχέση με ένα άτομο που ξαφνικά «εξαφανίζεται» και διακόπτει κάθε επικοινωνία μαζί σας ή με κάποιον που σταδιακά «φεύγει».
Τι συμβαίνει όταν μια σχέση τελειώνει χωρίς εξήγηση
Το ghosting έχει γίνει συνηθισμένο σε σχέσεις όλων των διαφορετικών διαρκειών – όχι μόνο στις εφαρμογές γνωριμιών ή σε μία περιστασιακή σχέση. Συχνά έχουμε αυτή την ιδέα του ghosting ως απλώς μη απάντηση σε μηνύματα, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχει ένα φάσμα «ghosting», εξηγούν οι ειδικοί.
Αυτό μπορεί να μοιάζει με το να βγαίνεις με κάποιον που στη συνέχεια μειώνει σταδιακά τα μηνύματα, τις κλήσεις, τα snapchats κ.λπ. μέχρι να σταματήσει. Θα μπορούσε επίσης να είναι ο σύντροφός σας που λέει ότι πρέπει να «κάνετε ένα διάλειμμα», αλλά τότε δεν έχετε ποτέ ένα χρονοδιάγραμμα για το πότε θα αντιμετωπίσετε ξανά το διάλειμμα και αν είναι μόνιμο ή όχι.
Θα μπορούσε ακόμη και να είναι μια κατάσταση ή κάποιο είδος μη δεσμευτικής σχέσης που δεν μετατρέπεται ποτέ σε κάτι περισσότερο, αλλά μετά απλώς τελειώνει. Εδώ μπορεί να νιώθετε ότι δεν έχετε το «δικαίωμα» να θρηνήσετε επειδή δεν ήταν «ποτέ πραγματικά επίσημο».
Επιπλέον, τα άτομα σε σχέσεις εξ αποστάσεως μπορεί να το βιώσουν λόγω της σταδιακής απώλειας της καθημερινής σύνδεσης και επικοινωνίας με τους συντρόφους τους.
Μερικές φορές μπορεί να υπάρξει ακόμη και αμφιλεγόμενη απώλεια σε μια σχέση όπου και οι δύο άνθρωποι είναι ακόμα τεχνικά μαζί, αλλά κάτι φαίνεται περίεργο ή τεταμένο, αλλά κανένα από τα δύο άτομα δεν μιλάει γι’ αυτό ή δεν προσπαθεί να το επιλύσει.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο αυτό το είδος απώλειας;
Ενώ μια απώλεια όπου κάποιος είναι ακόμα σωματικά ζωντανός μπορεί να φαίνεται λιγότερο επώδυνη από τον θάνατο ενός ατόμου, μπορεί να είναι εξίσου δύσκολη.
Ως άνθρωποι, είμαστε προγραμματισμένοι για σύνδεση και σχέσεις, έτσι η απώλεια αυτού του συναισθηματικού δεσμού μπορεί να είναι εξίσου καταστροφική σε ορισμένες περιπτώσεις.
Όταν κάποιος πεθαίνει, υπάρχουν συχνά παραδόσεις, συγκεντρώσεις ή τελετές που μπορούν να βοηθήσουν στην επεξεργασία της απώλειας ή στη δημιουργία ενός κλεισίματος. Όταν δεν έχουμε κλείσιμο, μπορεί να είναι ακόμη πιο δύσκολο να διαχειριστούμε το πένθος.
Η έλλειψη επίλυσης είναι αυτό που το κάνει τόσο δύσκολο. Χωρίς μια σαφή αφήγηση, το μυαλό γεμίζει το κενό με «τι θα γινόταν αν» και αυτοκατηγορία, και μια επίμονη αχτίδα ελπίδας μπορεί να σας κρατήσει συναισθηματικά κολλημένους – ανίκανους να προχωρήσετε ή να κρατηθείτε πλήρως.
Εφόσον έχουμε μια τόσο φυσική τάση να βρίσκουμε μια σαφή αφήγηση στον πόνο, το μυαλό μας αναζητά μία εξήγηση όταν συμβαίνει. Όταν αυτό απουσιάζει από την κατάσταση, οι άνθρωποι συχνά συμπληρώνουν το κενό με ατελείωτες σκέψεις ή αυτοενοχοποίηση.
Επιπλέον, η αβεβαιότητα που περιβάλλει τον λόγο της απώλειάς σας σας κρατά συναισθηματικά εμπλεκόμενους στη διαδικασία του πένθους, εφόσον το μυαλό σας παραμένει ανοιχτό στην πιθανότητα το τέλος να μην συμβεί ποτέ.
Αυτού του είδους η απώλεια είναι τόσο δύσκολη επειδή μπορείς σχεδόν να πείσεις τον εαυτό σου να πιστέψει ότι δεν είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα ή απώλεια.
Μπορείς ακόμα να διατηρήσεις μια ελπίδα ότι ίσως λυθεί, ότι αυτό το άτομο θα σου στείλει άλλο ένα μήνυμα, ότι είναι απλώς απασχολημένος ή κάθε είδους δικαιολογίες για να νιώσεις ότι δεν είναι επίσημο τέλος.
Αυτή η ασάφεια σε κρατά κολλημένο σε ένα είδος συναισθηματικού κενού όπου δεν μπορείς να προχωρήσεις πλήρως, αλλά ούτε μπορείς να το αντέξεις πλήρως.
Στην κοινωνία μας γενικά, δυσκολευόμαστε να τιμήσουμε τους αποχαιρετισμούς και τα τέλη – ειδικά αν δεν θεωρούνται τόσο σοβαρά όσο ένας θάνατος.
Δεν κάνουμε καλή δουλειά στο να εκφράζουμε τη θλίψη και τη λύπη μας στους άλλους ή ακόμα και στον εαυτό μας. Αυτό προφανώς γίνεται πολύ πιο δύσκολο όταν πρόκειται για μια απώλεια που δεν μπορούμε απαραίτητα να ορίσουμε.
Πώς να επεξεργαστείτε μια αμφίσημη απώλεια
Δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος για να επεξεργαστείτε το πένθος, αλλά υπάρχουν τρόποι να προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε το αίσθημα της απώλειας με έναν υγιή τρόπο. Ακολουθούν μερικές στρατηγικές από τους ψυχολόγους:
- Προσδιορίστε την απώλεια και αναγνωρίστε ότι θρηνείτε.
- Δώστε στον εαυτό σας την άδεια να θρηνήσει. Δεν χρειάζεστε μια συζήτηση για τον χωρισμό για να έχετε χάσει κάτι πραγματικό.
- Αναγνωρίστε ότι είναι φυσιολογικό να έχετε ανάμεικτα συναισθήματα και ότι η διαδικασία δεν είναι γραμμική. Κατά καιρούς, μπορεί να είστε λυπημένοι ή θυμωμένοι, ή ακόμα και χαρούμενοι ή ανακουφισμένοι.
- Προσπαθήστε να βρείτε νόημα και να κατανοήσετε την απώλεια και να αναγνωρίσετε τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να ελέγξετε. Μην δημιουργείτε ψεύτικες ελπίδες, αλλά αντίθετα, προσπαθήστε να βρείτε κάτι νέο για να ελπίζετε.
Η θεραπεία ξεκινά με το να επιτρέψετε στον εαυτό σας να θρηνήσει. Δεν χρειάζεστε μια επίσημη συζήτηση για χωρισμό για να έχετε χάσει κάτι πραγματικό – η ονομασία της απώλειας, ο περιορισμός της επαφής που κρατά ζωντανή την ψεύτικη ελπίδα και η εξάρτηση από φίλους ή έναν θεραπευτή είναι όλα μέρος της προσπάθειας να την ξεπεράσετε.
- Σταματήστε να περιμένετε κάποιον να σας δώσει ένα τέλος και επιτρέψτε στον εαυτό σας να αρχίσει να θεραπεύεται. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω της αποδοχής της απώλειας αυτού του ατόμου, του περιορισμού της επαφής που έχει κρατήσει ζωντανή την ελπίδα, της συζήτησης των συναισθημάτων σας με μερικούς στενούς φίλους ή έναν πιστοποιημένο θεραπευτή και της εστίασης σε δραστηριότητες και σχέσεις που ήταν σημαντικές για εσάς πριν από αυτή τη σχέση.
- Επικοινωνήστε με άλλους για να σας βοηθήσουν να επεξεργαστείτε τα συναισθήματά σας. μπορεί να είναι ένας φίλος ή ένα μέλος της οικογένειάς σας.
- Εάν τα συναισθήματά σας φτάνουν σε σημείο που να επηρεάζουν την ικανότητά σας να κάνετε τις καθημερινές σας δραστηριότητες, ίσως είναι καιρός να αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια. Η επικοινωνία με τον γιατρό σας μπορεί να είναι ένα εξαιρετικό σημείο για να ξεκινήσετε εάν θέλετε βοήθεια για την εύρεση ενός συμβούλου ή θεραπευτή.
